سفره کوچک - سفره بزرگ

این سفره ساده ای که چند نفر بیشتر جا ندارد که کسی کنار آن بنشیند، نه! سفره ای که با نان و پنیر و سبزی خوردن و البته آش رشته هوس انگیز آن، از غروب امروز خانه های ما را زینت می بخشند هم نه، سفره های بزرگتر اغنیا و ثروتمندان که در آن مرغ و ماهی و فسنجان و... آن را پر و پیمان می کنند هم نه، سفره ای که پنجشنبه- جمعه های این ماه دو سه متر بزرگتر است و در کنار آن عمه و دایی و خاله و مامان بزرگ و آقاجون و... در کنار آن می نشینند و اولش آقاجون دستهایش را بلند می کند و برای همه اهل سفره، برای همه فامیل، برای دختر- پسرهای ازدواج نکرده، برای فقیر فقرای بی کس و کار، برای سلامتی همه مؤمنین و مؤمنات دعا می کند،... نه آن هم نه. سفره ای بزرگتر، سفره ای زیباتر، سفره ای پر از خوراک های رنگارنگ معنوی پهن شده است که در آن همه را دعوت کرده اند، نه شما خانواده سه چهار نفره را، نه با عمه و عمو و دایی و خاله و بچه ها، نه با همسایه ها، نه با فامیل ها، نه با همکارهای اداره، نه با هم مسجدی ها، فقط! همه هستند، حتی غیرمسلمان ها. این سفره و این مهمانی برای همه بندگان خداست که مهمانانش را با «گرسنگی و تشنگی» درجه می دهد و البته، قبل از برپایی این سفره و بعد از آن، آقای این زمانه، دستهایش را بلند می کند و برای همه مردم دعا می کند، هم در آغاز سفره و هم در پایان آن.
راستی! ما هم برای آقای مهربان زمانه مان دعا می کنیم؟

 

این شرح عکس در شماره روز پنجشنبه اول ماه مبارک رمضان در صفحه اول و سوم کیهان چاپ شده است .

 

 

/ 0 نظر / 87 بازدید